Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas

lunes, agosto 07, 2006

Lume

Contemplo á miña terra con tristeza
Lembro ás verdes fragas da felicidade.
Os esquíos que percorreran ás árbores con tristeza
Os soños baleiros de un serán de verán.

E mentres, ti choras bágoas de vento
Que non apagan á miña melancolía
Os paxaros cambiaron de fogar
E tí, só escoitas o meu lamento.

O vento berra que non é xusto,
A auga fala co lume inquieto,
Pero o lume non puido ascoita-la auga
E a terra non puido liberarse.

Soño cas montañas verdes,
Sobre os mares azuis e puros.
Sen os malvados seres humáns
Que non podian facer máis dano.

domingo, agosto 06, 2006

Acuérdate de mí

Acuerdate de mi cuando sople el viento,
Y sus ráfagas traigan mi recuerdo.
Acuérdate de mí cuando te toquen las olas del mar,
Como cuando yo te solía amar.
Acuérdate ahora que sufres
De que yo también he llorado.
Has sido libre para marcharte y sola me has dejado.
Acuérdate de mí porque yo no te he olvidado,
Aunque por orgullo, a tus brazos nunca volveré.
No encuentro mi lugar bajo el sol que busco incansable,
Pues soy la sombra de la luna nueva,
Y mientrass que el sol te queme,
Nunca te darás cuenta de lo mucho que todavía te querré,
Y de que yo aún tendré mi alma en pena.

jueves, julio 27, 2006

No te puedo dar amor

Eres la luz en el despertar del alba.
Tus ojos reflejan la ternura de una niña perdida.
Recorres el bosque, buscando quién te saque de la nada,
pero princesa, no te lo puedo dar.

Tus manos rememoran tu vida, sin pausa.
Sedienta de amor, bajo un sol abrasador de soledad,
piensas en la vida que se escapa y se va,
Pero princesa, no te lo puedo dar.

Buscas incansable pero vuelves a mí,
Y ves tu mirada reflejada en mis ojos.
Quisiera poder salvarte de tu infelicidad,
pero princesa, no te lo puedo dar.

Es un sueño truncado, prohibido, ignorado.
Te miro con tristeza sin poderte hablar
Siento un alma en pena al no poderte abrazar
y hacerte entender que estoy a tu lado.
Llorar diciéndote que te amo, reír cuando te oyera respirar,
Pero princesa, no te puedo dar amor.

domingo, junio 25, 2006

Cantiga de amor

Hoy encontré algo curioso entre mis documentos, algo que escribí hace algunos años, que además, había enseñado a mi profesora de lengua y gallego de aquel momento, a Susana, (una de las personas que leyó más relatos y poesías míos, diría yo). Este documento es una poesía, una imitación de las antiguas cantigas de amor gallego-portuguesas, que además, había hecho basada en ellas. Tiene su mérito teniendo en cuenta de que no conozco tan bien el portugués, y que no sé exactamente como era la lengua de la época. Sin embargo, fue un interesante experimento lingüistico. Escribí esto:

Estou namorada dun home
que non me querrá jamais.
De cumprir hei a súa orde
cás coitas que máis me faz mal

o seu amor.
Est'assi, non cambiará
o amigo polo que ja suspiro
de cumprir hei o seu mandato
cás coitas que máis me faz mal

o seu amor;unha lágrima sospira
polo bem amado,
que quere a unha senhor
e non me pide o meu amor.
E cas coitas que máis me faz mal

O seu amor.
A dor do meu coraçon
golpexa-o meu corpo
e todo debido a mia senhor
cas coitas que máis me faz mal.

sábado, mayo 20, 2006

Ojos indiscretos

Esta poesía tiene receptor, (como casi todas las mías) pero no diré de quién se trata.

Te observo todas las mañanas, escondida
Con ojos indiscretos entre tanta gente
Contigo o sin tí, estoy perdida
Y me reservo lo que tengo en la mente.

Tus ojos guardan ya mi secreto entre miradas cómplices.
Y en tu cara, una sonrisa secreta que ya invita a la huída.
Los sueños imposibles son amores prohibidos
que ya reflejan todos los códices.

Un misterio silenciado y dos espíritus legados
Escaparía en la noche de este silencio insufrible
La verdad es siempre el ser amado
Es un rostro inconfundible.

Y si tu corazón de fuego
Escapa conmigo ante la noche
Te enfrentarás a un duro duelo
Del que sólo un final será posible.

viernes, octubre 08, 2004

Siamo noi.

Tu non sei il ragazzo di allegro sguardo.
Io non sono la ragazza del grande cuore.
Siamo noi.

Tu sai che io non sono capace
quando tu non stai con me.

E cuando non siamo vicini,
tu scrivi da me che non vivi.

Siamo noi quando mi sorridi,
Siamo noi quando scrivo
perche il mio cuore è felice
Quando sono con te.

Para todos aquellos que no pueden vivir sin la persona amada.
 
Contrato Coloriuris